Een voortdurende discussie binnen het bestuur van de R.K Kwartaalclub voor Avontuurlijke Ledigheid voorheen Het Gezin is of de activiteiten van de club nu wel of niet in het teken van het gezin moeten staan. Sommige bestuursleden vinden dat het gebruik van het woord 'voorheen' betekent dat het gezin nu niet langer centraal mag staan. Anderen menen dat de virtuele naamswijziging niet automatisch ook een koerswijziging inhoudt. Een eenmalig experimenteel uitstapje naar een gezinsvriendelijke bestemming leidde ons naar het Sprookjes Wonderland te Enkhuizen.

Al vroeg in de druilerige paasmorgen verzamelden de leden zich op het station Enkhuizen. Traditioneel was de bestemming geheim gehouden, maar de link tussen een kindvriendelijke bestemming, station Enkhuizen en het Sprookjes Wonderland was al door menigeen gelegd. Van een echte verrassing was dus geen sprake meer. Er was weer een flinke opkomst. Sommige leden had zelfs kinderen geleend om optimaal te kunnen genieten van dit dagje voor het hele gezin.

In het kinderparadijs aangekomen bleek dat deze bestemming volledig voldoet aan de R.K. Kwartaalclubs avontuurlijk ledige doelstelling. De bordkartonnen kneuterigheid die het pretpark uitstraalt bracht de herinnering aan lang vervlogen saaie zondagmiddagen moeiteloos terug. Het wonderland biedt niet het hapklare instantvermaak dat het moderne pretpark typeert. Geen achtbanen met driedubbele looping of quasi avontuurlijke boottocht door nepravijn is hier te vinden. Hier word je geacht jezelf te vermaken met polyester sprookjespaleizen en door menskracht aangedreven draaimolens.

Terwijl de kinderloze kwartaalclubleden de kortste weg naar de restauratieve voorzieningen namen, volgden de anderen gelaten hun kroost dat zich van sprookje naar sprookje voortsleepte. Regelmatig moesten de kinderen tot spoed worden gemaand als zij zich te lang aan een Roodkapje van papier-maché of betonnen kabouter vergaapten. Het cafeïnegebrek deed zich gelden en het slingerende pad leek de ouders eindeloos toe. Eindelijk bereikten ook wij "De Vergulde Koekepan" waar de anderen de koffie al hadden verruild voor bier.

Een wandeling langs de botanische tuinen en de welvoorziene kinderboerderij bracht ons bij de het hoogtepunt van het sprookjesland. Een minitrein, inclusief elektronische stoomfluit, maakt een rit van zeker 500 meter om de speeltuin. Het beginstation is tevens eindstation, wat het nut van de reis twijfelachtig maar zeker ledig maakt. Diverse malen lieten de clubleden zich rondvoeren met deze zinloze rit naar het niets. De rijk geoutilleerde speeltuin bood ons daarna nog volop vertier. Er werd lustig op los gewipt, geschommeld en gedraaid.

Rond vieren werd het tijd de sprookjeswereld te verlaten en op weg te gaan naar onze volgende bestemming. Met de hele kwartaalclub zouden wij gaan eten in het enige Duitse haute cuisine restaurant ten noorden van de Ardennen. Dit unieke etablissement, de Robachers Wassermühle, vindt de ware liefhebber van Schweinsripperl mit Spätzle in het dorpje Hauwert. Een groter contrast dan het vlakke West-Friesland en de Oostenrijke bergen is nauwelijks denkbaar.

Binnengekomen in de smaakvol vertrutte watermolen waan je je echter moeiteloos 1000 kilometer zuidelijker. De bediening is gekleed in authentieke Lederhosen of Dirndl jurkjes, de inrichting uitgevoerd in massief eikenhout. De bedrijfsleider kwam ons vriendelijk lachend tegemoet. Hij maakte sterk de indruk dat zijn Beierse outfit voor hem geen kwelling was die hij moest doorstaan vanwege zijn werk. Integendeel, het leek voor hem meer een sensueel genoegen zich te mogen hullen in deze jongensachtige dracht. Onze research assistent, die meestal prima werk verricht, was er van uit gegaan dat het op de typische gezinsuitgaansdag niet nodig zou zijn om voor een groep van 20 personen te reserveren. Dat dit een vergissing was hadden we bij binnenkomst al gezien; de zaak zat stampvol.

Onverrichterzake verlieten wij de berghut en stonden weer op het Hollandse platteland. Vertwijfeld als toeristen in een vreemde stad stonden we op de parkeerplaats van het dorpje Hauwert. In dit soort situaties biedt een nabijgelegen filiaal van de Mc Donalds altijd raad. We dropen af richting Amsterdam. Ook het minder op sfeer gerichte publiek bleek die dag uit eten te gaan. In het overvolle hamburgerpaleis poogden we de sfeer van deze dag vast te houden. De ledigheid van de jaren 90 is echter van een heel ander karakter dan die van de zeventiger jaren. De kinderen, om wie het vandaag allemaal draaide, hadden het daarentegen prima naar hun zin. Zij genoten van hun hamburgermenu´s zoals wij vroeger van de kip met patat en appelmoes smulden.

Al met al weer een typische kwartaalclubdag. Troosteloze hoogtepunten afgewisseld met halve teleurstellingen. Verlangend kijken wij uit naar de volgende trip.